Oλοι ξέρουμε τι είναι φθόνος: το έντονο εκείνο συναίσθημα δυσαρέσκειας που μας κατακυριεύει για κάποιον ή κάποιους που υπερέχουν και είναι καλύτεροί μας· που προοδεύουν ή ευτυχούν· η ανεξέλεγκτη ζήλια που συνοδεύεται κατά κανόνα από μίσος και μοχθηρία προς τους άλλους. Εάν όντως η δυσεξήγητη ετυμολογικά κακόσημη αυτή λέξη προέρχεται, όπως λένε οι ειδικοί, από πανάρχαιο ινδοευρωπαϊκό έτυμο που σημαίνει σπρώχνω βίαια συνάνθρωπό μας προς τη συμφορά,

Στην ταινία «Ο κήπος του Γιάλομ: η φιλοσοφία μιας ζωής», που θα βγει στις κινηματογραφικές αίθουσες στις 11 Δεκεμβρίου, ο κορυφαίος ψυχοθεραπευτής αυτοαναλύεται και αυτοβιογραφείται. Κεντρικοί ήρωες, με τη σειρά, ο μετανάστης παντοπώλης πατέρας του, η «δύσκολη» μητέρα του, η επί 60 χρόνια γυναίκα του Μέριλιν Koenic (επίσης συγγραφέας και ακαδημαϊκός), τα τέσσερα παιδιά του, τα εγγόνια του και οι σχέσεις ανάμεσα σε όλους αυτούς. Σαν να προσπαθεί να «διδάξει» - αυτήν τη φορά μέσα από το παράδειγμα της δικής του ζωής. 

Μετά από τόση υπαρξιακή αναζήτηση έχετε καταλάβει ποιο είναι το νόημα της ζωής; 

ΚΑΛΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ....

Η μεγαλύτερη οργή κρύβεται στην σιωπή. 
Κάθεται σε μία πολυθρόνα έχοντας κλείσει τις βαριές κουρτίνες αφήνοντας έξω το  κρύο. Σηκώνεται κάθε πρωί και καθώς χτενίζει με βία τα μαλλιά της βλέπει στην βούρτσα τις λευκές τρίχες, απόδειξη ότι χρόνο πολύ ακόμα δεν έχει να ορθωθεί ως πρέπει. Φτιάχνει καφέ χτυπώντας καλά το καφεκούτι υπολογίζοντας την αυριανή δόση και ανάβει τσιγάρο κοιτώντας τον απέναντι τοίχο που πάνω του χιλιάδες φορές έχει οργανώσει την Τελευταία της Έξοδο. Διαβάζει εφημερίδες σφίγγοντας κάθε φορά το στόμα στις φασιστικές δηλώσεις των

..

"Άκου το τραγούδι της βροχής"-Όμηρος Αβραμίδης

Απότομα μας ήρθε ο χειμώνας ,φίλοι μου ..ειδικά εδω στη Βόρεια Ελλάδα ..
 Ότι μας άρεσε, ξένισε, στεναχώρησε μια μικρή επισκόπηση της εβδομάδας που είναι πλούσια απο γεγονότα , μεταξύ άλλων ξεχώρισα τα παρακάτω...
Ο Βενιζέλος μας έθεσε ενα δίλλημα σε σχέση με το πότε να ρυθμίσει την μηχανή του  χρόνου.
2004 ή 196Ο!! Εγω φίλοι μου χωρίς σκέψη ψηφίζω το 1960...
Άμεσα μηδενίζω τη ζωή μου όπως λέει και ο Παπακωνσταντίνου με την Αρβανιτάκη...
Το μηδέν θα κάνω κύκλο
Κι εκεί μέσα θα χορεύω
Κι ας μην ξέρω που πηγαίνω
Κι ας μην ξέρω τι γυρεύω
Τη ζωή μου μηδενίζω ,πάει να πει πως ξαναρχίζω
Τη ζωή μου μηδενίζω, Πίσω δεν ξαναγυρίζω
Στάχτη γίνανε τα πάντα ,Κάηκε το παρελθόν μου
Ολη μου η περιουσία  Στην καρδιά και στο μυαλό μου.
Οπως και να έχει όμως και οι δυο χρονολογίες μου αρέσουν
Γιατί...

Μια ταινία του Ολλανδού Michael Dudok de Wit που βραβεύθηκε με το οσκαρ ταινίας μικρού μήκους κινουμένων σχεδίων...
Οταν είδα το όμορφο αυτό βίντεο με την υπέροχη μουσική επένδυση απο τα "κύματα του Δούναβη" αν δεν κάνω λάθος,  ένιωσα μεγάλη  συγκίνηση και τα συναισθήματα απερίγραπτα...
Μια ταινία για τη λαχτάρα,το είδος της νοσταλγίας που αθόρυβα αλλά καθ'ολοκληρίαν επηρεάζει τη ζωή μας.
Ενας πατέρας αποχαιρετά την κόρη του για τελευταία φορά.!!
Στη συνέχεια μας δείχνει μέσα απο

Βασίλης, 4 ετών: 'Αγάπη είναι όταν ένα κορίτσι βάζει άρωμα κι ένα αγόρι άφτερ σέιβ και μετά βγαίνουν έξω μαζί και μυρίζουν ο ένας τον άλλον'.


Κάρολος, 5 ετών: 'Αγάπη είναι όταν βγαίνεις για φαγητό και δίνεις στον άλλο τις μισές τηγανιτές σου πατάτες χωρίς να του ζητάς να σου δώσει κι αυτός από τις δικές του'.

Χριστίνα, 6 ετών: 'Αγάπη είναι αυτό που σε κάνει να χαμογελάς όταν είσαι κουρασμένη'


Λευτέρης, 4 ετών: 'Αγάπη είναι όταν η μαμά φτιάχνει καφέ για τον μπαμπά και πίνει πρώτα μια γουλιά εκείνη για να δει αν τον πέτυχε'.


Δανιήλ, 7 ετών: 'Αγάπη είναι όταν φιλιέσαι όλη την ώρα. Μετά βαριέσαι να φιλιέσαι αλλά θέλεις να είσαι συνέχεια μαζί με τον άλλον και να μιλάτε. Η μαμά μου και ο μπαμπάς μου έτσι κάνουν. Κι όταν φιλιούνται εμένα μου φαίνεται αηδία'.


Αιμιλία, 8 ετών: 'Αγάπη είναι όταν είσαι στο δωμάτιό σου τα Χριστούγεννα κι ανοίγεις τα δώρα. Αν σταματήσεις το άνοιγμα... θ' ακούσεις την αγάπη'.
Τζένη, 8 ετών: 'Αγάπη είναι όταν λες σ' ένα αγόρι ότι σου αρέσει το πουκάμισό του, κι αυτός το φοράει μετά κάθε μέρα'.




Μαρία, 8 ετών: 'Η μαμά μου με αγαπάει πιο πολύ απ' όλους. Κανένας άλλος δεν έρχεται να με φιλήσει όταν πέφτω για ύπνο'.


Κλαίρη, 6 ετών: 'Η αγάπη είναι όταν η μαμά δίνει στον μπαμπά το καλύτερο κομμάτι από το φαγητό'.

Οχι δεν γίναμε μπλογκ μαγειρικής ,ουτε θέλω να σας δείξω τις μαγειρικές μου ικανότητες  βρήκα όμως μια υπέροχη συνταγή και αν δεν την μοιραστω με τους ανθρώπους μου με ποιον θα την μοιραστώ;
Η δοσολογία δεν είναι απαραίτητο να είναι ακριβής μετράει η προσπάθεια και αν δεν πετύχει με την πρώτη ξαναπροσπαθήστε...το ίδιο θα κάνω και γω..
Ιδού λοιπόν..
Γλυκό για ευτυχισμένο σπιτικό!!!


Υλικά Συνταγής :
2 kg Αγάπη
2 kg Σεβασμό
2 kg Υπομονή
2 kg Ταπείνωση
2 kg Πίστη
1 kg Σοφία, Γνώση
1 kg Φρόνηση
5 φλιτζάνια Καλοσύνη
5 φλιτζάνια Χαρά και Γέλιο
4 κουταλάκια του γλυκού Πραότητα
5 φλιτζάνια Συγχωριτικότητα
5 φλιτζάνια Προσευχή


Τρόπος εκτέλεσης
Ετοιμάστε το μείγμα με προσευχή ακολουθώντας τα εξής βήματα:
Στις καθημερινές μας σχέσεις έχετε πάντα αγάπη και σεβασμό. Προσθέστε την ταπείνωση και ανακατέψετε τη σοφία με τη φρόνηση . Προσθέστε την καλοσύνη και τη πραότητα σιγά-σιγά. Μη ξεχνάτε την υπομονή και την πίστη που θα τελειοποιήσουν το γλυκό σας.
Τέλος προσθέσετε άφθονα και γενναιόδωρα τη χαρά και το γέλιο. Σερβίρετε το καθημερινά με συγχωρητικότητα.


Σερβίρετε σε όλα τα  σπίτια… για όλες τις ηλικίες!!!


Καλή σας επιτυχία!!!




περιοδικο Σωτήρ

Η επιλογή το υπέροχου αυτού πίνακα του ΜΟΝΕ  κόντρα στον καιρό!

Μπήκε ο Μάρτιος και μαζί του μια αισιοδοξία ,ανταλλάξαμε ευχές για καλό μήνα ,αντε νάρθει η Ανοιξη να ανθίσουν οι μυγδαλιές να μπει χρώμα στη ζωή μας ,ευωδιές ΄.
Θα αρχίσω πάλι το περπάτημα σκεφτόμουνα χθες ,εκεί στον περιφερειακό στην οδο""μπαϊ μπας" όπως συνηθιζεται να λέγεται ...και καταλάβατε γιατί ....(κάποιοι αφού έχουν φάει τόνους χοληστερίνης και τριγλυκεριδίων ,έχουν κάνει και απο 2,3 μπαϊ μπας το ..ρίχνουν στο περπάτημα) .
Και .....ω! μια έκπληξη με περίμενε (τελικά ολα αυτά που λένε για τον Μάρτιο είναι αλήθεια )κοιτώντας απο το μπαλκόνι του σπιτιού μου ειδα πυκνό χιόνι να πέφτει και μαζί και η ψυχολογία μου...
Κάθε στιγμή που ζούμε μικρή ή μεγάλη ,είναι τέχνη να την απολαμβάνουμε, όπως κι αν μας έρχεται όσο κι αν ο καιρός έχει τα δικά του γυρίσματα .


                             

Γ. Σουρής πάντα επίκαιρος σαν τον Αριστοφάνη...

Ποιός είδε κράτος λιγοστό

σ' όλη τη γη μοναδικό,
εκατό να εξοδεύει
και πενήντα να μαζεύει;


Να τρέφει όλους τους αργούς,
νά'χει επτά Πρωθυπουργούς,
ταμείο δίχως χρήματα
και δόξης τόσα μνήματα;


Νά'χει κλητήρες για φρουρά
και να σε κλέβουν φανερά,
κι ενώ αυτοί σε κλέβουνε
τον κλέφτη να γυρεύουνε;


Γ. Σουρής, 19ος αιώνας !

Το ξέρεις.
Μετά το Χειμώνα θά'ρθει η Άνοιξη.
Μετά τη συννεφιά θα έρθει η λιακάδα.
Μετά τη νύχτα η μέρα.
Μετά τη θλίψη η χαρά.
 Μετά το λάθος το σωστό.
Μετά το πέσιμο το πέταγμα. Μετά την ήττα η νίκη.
Μετά το όνειρο η ζωή. Και συ θά'σαι εκεί να τη χαρείς.
Όλα αυτά που σ'αξίζουν, όλα αυτά που θες. Και γω εδώ, κοντά σου.
Να σου κρατώ το χέρι και σήμερα και αύριο.
Χαμογέλα λοιπόν.
Κι'αν το σήμερα σε σκοτώνει το αύριο θα σε ξαναγεννήσει.
 Γιατί δεν το περιμένεις απλά. Παλεύεις γι'αυτό.
 Γι'αυτό και θα νικήσεις. Και να θυμάσαι. Ακόμα κι'αν είναι η συννεφιά, ακόμα κι'αν δεν την βλέπεις, είναι πανσέληνος.
 Νοιώσε την.
Νοιώσε.....