Άρωμα Γυναίκας: Παραβολές

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Παραβολές. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Παραβολές. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

0 Η Θλίψη και η Οργή

thlipsi

Σ’ ένα μαγεμένο Βασίλειο όπου οι άνθρωποι δεν μπορούν ποτέ να φτάσουν,

ή ίσως που οι άνθρωποι μεταφέρονται αδιάκοπα χωρίς να το καταλαβαίνουν…

Σ’ ένα βασίλειο μαγεμένο όπου τα αφηρημένα πράγματα γίνονται χειροπιαστά…

Ήταν μια φορά κι έναν καιρό…

…μια πανέμορφη λίμνη.

Ήταν μια λίμνη με νερά κρυστάλλινα και καθαρά όπου κολυμπούσαν ψάρια όλων των χρωμάτων, κι όπου όλες οι αποχρώσεις του πράσινου λαμπύριζαν διαρκώς…

Σχόλια...»

Διαβάστε περισσότερα »

0 Η Αλήθεια και το Ψέμα

Μια φορά και έναν καιρό ήταν κάποτε η Αλήθεια ,που ήταν μια πανέμορφη γυναίκα.

Όλος ο κόσμος την αγαπούσε και την έβαζε στο σιτίτι του. Από την άλλη μεριά, ένα κακάσχημο τέρας,που μόνο στην όψη του τρόμαζε τους ανθρώπους,αναγκαζόταν να ζει κρυμμένο στις σπηλιές,πάντα έβρισκε τις πόρτες του κόσμου κλειστές για αυτό...

Σχόλια...»

Διαβάστε περισσότερα »

0 ......ΤΟ ΜΑΤΙ...

Μια πολύ διδακτική ιστορία:

Πριν πάρα πολλά χρόνια, ένας βασιλιάς είδε στην ακροθαλασσιά έναν ψαρά που έκλαιγε. Τον ρώτησε:
- Γιατί κλαις;
- Γιατί βασιλιά μου, εδώ και πολλές μέρες, ενώ οι άλλοι ψαράδες ψαρεύουν κανονικά, εγώ δεν μπορώ να πιάσω ψάρια, και τα παιδιά μου πεινούν.
- Μήπως έχεις πρόβλημα με τα δίχτυα ή τη βάρκα σου;
- Όχι βασιλιά μου, άτυχος είμαι.
Ο βασιλιάς τον λυπήθηκε και του είπε πως ότι πιάσει θα του δώσει σε χρυσό το βάρος του. Ο ψαράς λοιπόν, προσπάθησε να πιάσει κάτι, μα το μόνο που κατάφερε να αλιεύσει δεν ήταν παρά ένα μάτι από κάποιο σκελετό ψαριού.
Το παίρνει και πάει στο βασιλιά. Βλέποντάς το, ο βασιλιάς χαμογέλασε, και έδωσε εντολή να το ζυγίσουν και να δώσουν το βάρος του ματιού σε χρυσό.
- Αστεία ποσότητα, ψιθύρισε σε έναν σύμβουλό του, χαμογελώντας.
Όμως όσο χρυσό και να έβαζαν στη ζυγαριά, το μάτι παρέμενε βαρύτερο! Έβαζαν, έβαζαν χρυσό

Σχόλια...»

Διαβάστε περισσότερα »

2 .....Οταν ο Ηλιος Ανατέλει....

Απο κάπου στην Αφρική ...

Μια μικρή αλλά βαθυστόχαστη παροιμ'ια....

Κάθε πρωί στην Αφρική ξυπνάει μια γαζέλα.

Ξέρει ότι για να επιβιώσει,

πρέπει να τρέξει πιο γρήγορα και από το πιο γρήγορο λιοντάρι

γιατί αλλιώς θα σκοτωθεί…!

Κάθε πρωί στην Αφρική ξυπνάει ένα λιοντάρι.

Ξέρει ότι για να επιβιώσει,

πρέπει να ξεπεράσει την πιο αργή γαζέλα

γιατί αλλιώς θα πεθάνει της πείνας …

Ασχέτως αν νιώθεις δυνατός σαν λιοντάρι

ή γρήγορος κι ευέλικτος σαν γαζέλα,

όταν ο ήλιος ανατέλει

…άρχισε να τρέχεις …!

Σχόλια...»

0 .....Οι Ασπίδες της Ψυχής μας!!

Μια φορά και ένα καιρό, σε μια εποχή, ήταν ένας δυνατός πολεμιστής που λεγόταν «Εγώ». Αυτός ο πολεμιστής ήταν αρκετά δύσκαμπτος, δεν άλλαζε εύκολα άποψη και αρκετά αποφασιστικός. Δεν φοβόταν κανένα και τίποτα γιατί είχε μια μεγάλη δυνατή ασπίδα που ενεργοποιούταν όταν ένιωθε απειλή.

Ο μεγάλος του αντίπαλος, από την άλλη, ήταν ένας πιο χαρούμενος χαρακτήρας που όλο του ζητούσε να κάνει πράγματα που τον έβγαζαν από το αυστηρό πρόγραμμα του «Εγώ». Το «Εγώ» όμως όταν ένιωθε άγχος, φόβο, αίσθημα τιμωρίας/ενοχής και αισθήματα ντροπής η αηδίας, ενεργοποιούσε την μεγάλη του ασπίδα, που την είχε ονομάσει «Μηχανισμό άμυνας».

Μερικές από τις γνωστές ασπίδες είναι οι εξής:

Σχόλια...»

Διαβάστε περισσότερα »

0 ..."ΟΤΑΝ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΠΩΣ ΦΑΙΝΟΝΤΑΙ"

Δύο άγγελοι που ταξίδευαν σταμάτησαν να περάσουν την νύχτα σε ένα σπίτι μιας πλούσιας οικογένειας. Η οικογένεια ήταν αγενής και αρνήθηκε στους αγγέλους να μείνουν στο δωμάτιο των ξένων της βίλας.

Αντιθέτως, έδωσαν στους αγγέλους ένα μικρό μέρος σε ένα κρύο υπόγειο. Καθώς εκέινοι έφτιαχναν τα κρεβάτια τους στο σκληρό πάτωμα, ο μεγαλύτερος άγγελος είδε μια τρύπα στον τοίχο και την επισκεύασε. Όταν ο μικρότερος άγγελος τον ρώτησε γιατί, ο μεγαλύτερος απάντησε: “Τα πράγματα δεν είναι πάντα όπως φαίνονται”. Την επόμενη νύχτα οι δύο άγγελοι ήρθαν να ξεκουραστούν σε ένα πολύ φτωχικό σπίτι αλλά ο αγρότης και η γυναίκα του ήταν πολύ φιλόξενοι. Αφού μοιράστηκαν τη λίγη τροφή που είχαν, οι δύο άγγελοι κοιμήθηκαν στο κρεβάτι τους όπου μπορούσαν να έχουν μια ξεκούραστη νύχτα. Όταν βγήκε ο ήλιος, το επόμενο πρωί οι άγγελοι βρήκαν τον αγρότη και την γυναίκα του να κλαίνε. Η μοναδική τους αγελάδα της οποίας το γάλα

Σχόλια...»

Διαβάστε περισσότερα »

0 ....Ο καλύτερος πειρασμός...!!

Μια ομάδα διαβόλων προσπαθούσαν να εισέλθουν στην ψυχή του ενός άγιου άνθρωπου που ζούσε κάπου κοντά στο Κάιρο.
Τον είχαν βάλει σε πειρασμό και δοκιμασίες τάζοντάς του όμορφες γυναίκες, Αιγυπτιακά νόστιμα αιδέσματα ,τον θησαυρό της Λιβύης , αλλά τίποτα δεν "έπιασε".
Μια μέρα, ο Σατανάς πέρασε

Σχόλια...»

Διαβάστε περισσότερα »

0 ......To Σοφό Πουλί....

Γυρίζοντας σπίτι του μια μερα κάποιοιος που έλεγε πως ηταν "σοφος" έπιασε ενα πουλί και σκέφτονταν πως θα ηταν ωραίος μεζές...

Ομως το πουλί του μίλησε με ανθρώπινη φωνή και του είπε : ουτε καν να το σκεφτεις"

Ο "σοφος" τα 'χασε που το πουλί μπορούσε να μιλησει....

"Δεν είμαι ενα απλό πουλι" του είπε τοτε εκείνο "ειμαι το σοφότερο πουλί ανάμεσα

Σχόλια...»

Διαβάστε περισσότερα »

5 ....TO AΣYΛΟ....

Ο Κήπος της Εδέμ

Τριγύριζα στους κήπους ενος ασύλου για παράφρονες , όταν γνώρισα έναν νεαρό άνδρα που διάβαζε ενα βιβλίο φιλοσοφίας.

Η συμπεριφορά του και η προφανής καλή υγεία του, τον έκαναν να ξεχωρίζει από τους άλλους τροφίμους.

Κάθισα δίπλα του και ρώτησα:

Σχόλια...»

Διαβάστε περισσότερα »

1 ...."ΟΤΑΝ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΠΩΣ ΦΑΙΝΟΝΤΑΙ"...

Δύο άγγελοι που ταξίδευαν σταμάτησαν να περάσουν την νύχτα σε ένα σπίτι μιας πλούσιας οικογένειας. Η οικογένεια ήταν αγενής και αρνήθηκε στους αγγέλους να μείνουν στο δωμάτιο των ξένων της βίλας.

Αντιθέτως, έδωσαν στους αγγέλους ένα μικρό μέρος σε ένα κρύο υπόγειο. Καθώς εκέινοι έφτιαχναν τα κρεβάτια τους στο σκληρό πάτωμα, ο μεγαλύτερος άγγελος είδε μια τρύπα στον τοίχο και την επισκεύασε. Όταν ο μικρότερος άγγελος τον ρώτησε γιατί, ο μεγαλύτερος απάντησε: “Τα πράγματα δεν είναι πάντα όπως φαίνονται”. Την επόμενη νύχτα οι δύο άγγελοι ήρθαν να ξεκουραστούν σε ένα πολύ φτωχικό σπίτι αλλά ο αγρότης και η γυναίκα του ήταν πολύ φιλόξενοι. Αφού μοιράστηκαν τη λίγη τροφή που είχαν, οι δύο άγγελοι κοιμήθηκαν στο κρεβάτι τους όπου μπορούσαν να έχουν μια ξεκούραστη νύχτα. Όταν βγήκε ο ήλιος, το επόμενο πρωί οι άγγελοι βρήκαν τον αγρότη και την γυναίκα του να κλαίνε. Η μοναδική τους αγελάδα της οποίας το γάλα

Σχόλια...»

Διαβάστε περισσότερα »

0 Aς προσέξουμε την Ψυχή μας..

Κάποτε ήταν ένας βασιλιάς, ο οποίος είχε ένα γιο πονηρό. Έχοντας χάσει κάθε ελπίδα για αλλαγή προς το καλύτερο, ο πατέρας καταδίκασε τον γιο του σε θάνατο. Του έδωσε ένα μήνα περιθώριο για να προετοιμαστεί. Πέρασε ο μήνας, και ο πατέρας ζήτησε να παρουσιασθεί ο γιος του. Προς μεγάλη του έκπληξη, παρατήρησε πως ο νεαρός ήταν αισθητά αλλαγμένος: το πρόσωπό του ήταν αδύνατο και χλωμό, και ολόκληρο το κορμί του έμοιαζε να είχε υποφέρει.

«-Πώς και σου συνέβη τέτοια μεταμόρφωση, γιέ μου;», ρώτησε ο πατέρας.

«-Πατέρα μου και κύριέ μου», απάντησε ο γιος, «πώς είναι δυνατόν να μην έχω αλλάξει, αφού η κάθε μέρα με έφερνε πιο κοντά στον θάνατο;».

«-Καλώς, παιδί μου», παρατήρησε ο βασιλιάς. «Επειδή προφανώς έχεις έρθει στα συγκαλά σου, θα σε συγχωρήσω. Όμως, θα χρειαστεί να τηρήσεις αυτή την διάθεση επιφυλακής της ψυχής σου, για την υπόλοιπη ζωή σου».

«-Πατέρα μου», απάντησε ο γιος, «αυτό είναι αδύνατο. Πώς θα μπορέσω να αντισταθώ στα αμέτρητα ξελογιάσματα και τους πειρασμούς;».

Ο βασιλιάς τότε διέταξε να του φέρουν ένα δοχείο γεμάτο λάδι, και είπε στον γιο του: Πάρε αυτό το δοχείο, και μετάφερέ το στα χέρια σου, διασχίζοντας όλους τους δρόμους της πόλεως. Θα σε ακολουθούν δύο στρατιώτες με κοφτερά σπαθιά. Εάν χυθεί έστω και μία σταγόνα από το λάδι, θα σε αποκεφαλίσουν».

Ο γιος υπάκουσε. Με ανάλαφρα, προσεκτικά βήματα, διέσχισε όλους τους δρόμους της πόλεως, με τους στρατιώτες να τον συνοδεύουν συνεχώς, και δεν του χύθηκε ούτε μία σταγόνα. Όταν επέστρεψε στο κάστρο, ο πατέρας τον ρώτησε:

«-Γιέ μου, τι πρόσεξες καθώς τριγυρνούσες μέσα στους δρόμους της πόλεως;».

«-Δεν πρόσεξα τίποτε».

«-Τ ι εννοείς, ‘τίποτε’;», τον ρώτησε ο βασιλιάς. «Σήμερα ήταν μεγάλη γιορτή. Σίγουρα θα είδες τουs πάγκους που ήταν φορτωμένοι με πολλές πραμάτειες, τόσες άμαξες, τόσους ανθρώπους, ζώα».

«-Δεν είδα τίποτε απ’ όλα αυτά», είπε ο γιος. «Όλη η προσοχή μου ήταν στραμμένη στο λάδι μέσα στο δοχείο. Φοβήθηκα μην τυχόν μου χυθεί μια σταγόνα και έτσι χάσω τη ζωή μου».

«-Πολύ σωστή η παρατήρησή σου», είπε ο βασιλιάς. «Κράτα λοιπόν αυτό το μάθημα κατά νου, για την υπόλοιπη ζωή σου. Να τηρείς την ίδια επιφυλακή για την ψυχή μέσα σου, όπως έκανες σήμερα για το λάδι μέσα στο δοχείο. Να στρέφεις τους λογισμούς σου μακριά από εκείνα που γρήγορα παρέρχονται, και να τους προσηλώνεις σε εκείνα που είναι αιώνια. Θα είσαι ακολουθούμενος, όχι από οπλισμένους στρατιώτες, αλλά από τον θάνατο, στον οποίον η κάθε μέρα μας φέρνει πιο κοντά. Να προσέχεις πάρα πολύ να φυλάς την ψυχή σου από όλους τους καταστροφικούς πειρασμούς».

Ο γιος υπάκουσε τον πατέρα, και έζησε έκτοτε ευτυχής.

«Γρηγορεῖτε, στήκετε ἐν τῇ πίστει, ἀνδρίζεσθε,

Σχόλια...»

2 Η ιστορία ενός μολυβιού....

Το παιδί κοιτούσε τη γιαγιά του που έγραφε ένα γράμμα. Κάποια στιγμή τη ρώτησε

- Γράφεις μια ιστορία που συνέβη σε εμάς; Και μήπως είναι μια ιστορία για μένα;

Η γιαγιά σταμάτησε να γράφει, χαμογέλασε και είπε στον εγγονό της:

- Όντως γράφω για σένα, Ωστόσο, αυτό που είναι πιο σημαντικό κι από τις λέξεις είναι το μολύβι που χρησιμοποιώ. Θα ήθελα, όταν μεγαλώσεις, να γίνεις σαν κι αυτό.

Το παιδί, περίεργο, κοιταξε το μολύβι και δεν είδε τίποτα το ιδιαίτερο.

- Αφού είναι το ίδιο με όλα τα μολύβια που έχω δει στη ζωή μου!

- Όλα εξαρτώνται από τον τρόπο τον οποίο βλέπεις τα πράγματα. Το μολύβι έχει πέντε ιδιότητες, τις οποίες αν καταφέρεις να διατηρήσεις, θα είσαι πάντα ένας άνθρωπος που θα βρίσκεται σε αρμονία με τον κόσμο.

Πρώτη ιδιότητα: Μπορείς να κάνεις μεγάλα πράγματα, αλλά δεν πρέπει να ξεχνάς ποτέ ότι υπάρχει ένα Χέρι το οποίο καθοδηγεί τα βήματά σου. Αυτό το χέρι το λέμε «Θεό» και Εκείνος πρέπει να σε καθοδηγεί πάντα σύμφωνα με το θέλημά Του.

Δεύτερη ιδιότητα: Πότε-πότε πρέπει να σταματάω να γράφω και να χρησιμοποιώ την ξύστρα. Αυτό κάνει το μολύβι να υποφέρει λίγο, αλλά στο τέλος είναι πιο μυτερό. Έτσι, μάθε να υπομένεις ορισμένες δοκιμασίες γιατί θα σε κάνουν καλύτερο άνθρωπο.

Τρίτη ιδιότητα: Το μολύβι μας επιτρέπει πάντα να χρησιμοποιούμε γόμα για να σβύνουμε τα λάθη. Κατάλαβε ότι το να διορθώνουμε κάτι που κάναμε δεν είναι απαραίτητα κακό, αλλά σημαντικό για να παραμένουμε στο δρόμο του δικαίου.

Τέταρτη ιδιότητα: Αυτό που έχει στην ουσία σημασία στο μολύβι δεν είναι το ξύλο ή το εξωτερικό του σχήμα, αλλά ο γραφίτης που περιέχει. Έτσι, να φροντίζεις πάντα αυτό που συμβαίνει μέσα σου.

Τέλος, η πέμπτη ιδιότητα του μολυβιού: Αφήνει πάντα ένα σημάδι. Έτσι, λοιπόν, να ξέρεις ότι ό,τι κάνεις στη ζωή σου θα αφήσει ίχνη και να προσπαθείς να έχεις επίγνωση της κάθε σου πράξης.

πηγη

Σχόλια...»

0 Ιστορίες του Νασρεντίν Χότζα

Ο Νασρεντίν Χότζα ή γνωστότερος ελληνικά ως Ναστραντίν Χότζας (το όνομα σημαίνει «Η δόξα της Πίστης» στα Αραβικά) ήταν ένας δημοφιλής κεντρικός ήρωας μύθων, παροιμιών, ανεκδότων που κυκλοφορούσαν ευρύτατα σε όλες τις κοινωνικές τάξεις της Μέσης Ανατολής. Ο Ναστραντίν Χότζας παρουσιάζεται ως τύπος σούφι, φιλόσοφου ανατολίτη, οπλισμένος με φιλοσοφική εγκαρτέρηση στις αντιξοότητες της ζωής, πάντοτε ετοιμόλογος με ελευθερία εκφράσεων, πολλές φορές και με αισχρολογίες. Oι ιστορίες του μπορεί να είναι παράδοξες, απλοΐκές αλλά έχουν βαθύτερα νοήματα τα οποία γίνονται κατανοητά μέσα από τη διήγηση.Οι ιστορίες του Νασρεντίν Χότζα είναι δημοφιλείς σε όλο τον κόσμο και η UNESCO είχε θεσπίσει το 1996-1997 Διεθνές Έτος Νασρεντίν Χότζα.

Η αλήθεια
Μία ομάδα αναζητητών της Αλήθειας, ήρθε να συναντήσει το Χότζα για να ακούσει τη διδασκαλία του.
«Αν θέλετε να μάθετε για την Αλήθεια», τους λέει εκείνος, «θα πρέπει να το πληρώσετε ακριβά».
«Και γιατί θα πρέπει να πληρώσουμε ακριβά για να μάθουμε κάτι σαν την Αλήθεια», ρώτησε ένας από την ομάδα.
«Δεν έχετε προσέξει», είπε ο Χότζας «ότι η σπανιότητα ενός πράγματος είναι που καθορίζει την τιμή του;».

Το λάθος του ..χάρου
Ο Χότζας είχε πέσει στο κρεβάτι βαριά άρρωστος. Όλοι νόμιζαν πως...

Σχόλια...»

Διαβάστε περισσότερα »

2 Η Ποντικοπαγίδα...

Ένα ποντικάκι κάποτε, παρατηρούσε από την τρυπούλα του τον αγρότη και τη γυναίκα του που ξεδίπλωναν ένα πακέτο. Τι λιχουδιά άραγε έκρυβε εκείνο το πακέτο; Αναρωτήθηκε.
Όταν οι δύο αγρότες άνοιξαν το πακέτο, δεν φαντάζεστε πόσο μεγάλο ήταν το σοκ που έπαθε, όταν διαπίστωσε πως επρόκειτο για μια ποντικοπαγίδα!
Τρέχει γρήγορα λοιπόν στον αχυρώνα για να ανακοινώσει το φοβερό νέο!: ...
-Μια ποντικοπαγίδα μέσα στο σπίτι! Μια ποντικοπαγίδα μέσα στο σπίτι!
Η κότα κακάρισε, έξυσε την πλάτη της και σηκώνοντας το λαιμό της είπε:
"Κύρ Ποντικέ μου, καταλαβαίνω πως αυτό αποτελεί πρόβλημα για σας. Αλλά δεν βλέπω να έχει καμιά επίπτωση σε μένα! Δε με ενοχλεί καθόλου εμένα η ποντικοπαγίδα στο σπίτι!"
Το ποντικάκι γύρισε τότε στο γουρούνι και του φώναξε:

"Έχει μια ποντικοπαγίδα στο σπίτι! Έχει μια ποντικοπαγίδα στο σπίτι!"

Το γουρούνι έδειξε συμπόνια αλλά απάντησε:

Σχόλια...»

Διαβάστε περισσότερα »

0 Aκου ανθρωπάκο....

Άκου Ανθρωπάκο! ~ Βίλχελμ Ράϊχ (απόσπασμα)
Περγραφή
Εδώ ο Ράιχ παρακολουθεί στην αρχή με αφέλεια, κατόπιν με απορία και τέλος με τρόμο το τι κάνει ο Ανθρωπάκος στον εαυτό του, πόσο υποφέρει και πώς δολοφονεί τους αληθινούς του φίλους . Μας δείχνει, επίσης, πώς συμπεριφέρεται στους συνανθρώπους του όταν αποκτά κάποια δύναμη και πόσο θηριώδης μπορεί να γίνει όταν η δύναμη τον καταλαμβάνει."Ξέρεις, Ανθρωπάκο, πως θα ένιωθε ένας αητός άμα έκλωθε αυγά μιας κότας;

Το έργο αυτού του μεγάλου οραματιστή που αγάπησε τον άνθρωπο και τον πίστεψε όσο λίγοι, δυστυχώς παραμένει πάντα επίκαιρο. Οι αλλαγές που έγιναν από το θάνατό του μέχρι τώρα στην ανθρώπινη συνείδηση είναι πολύ λίγες και τούτο φαίνεται στη σημερινή παγκόσμια κατάσταση. Αρνούμαστε να κοιτάξουμε τον εαυτό μας στον καθρέφτη. Αρνούμαστε να αποδεχθούμε τις απλές αλήθειες της ζωής και να αφεθούμε στο ορμητικό ρεύμα της. Συρόμαστε πίσω από τους μεγαλόσχημους φαφλατάδες που μας εμπλέκουν σε οδυνηρούς και ανόητους πολέμους. Για όλα αυτά τα δεινά ευθύνεται ο ανθρωπάκος που πεισματικά εξακολουθούμε να κρύβουμε και να διατηρούμε μέσα μας, πίσω από τα πολλά ετερόφωτα προσωπεία μας.

Αρχικά ο αητός νομίζει ότι θα κλωσσήσει μικρά αετόπουλα που θα μεγαλώσουν.
Μα εκείνο που βγαίνει από τα αυγά δεν είναι παρά μικρά κοτόπουλα. Απελπισμένος ο αητός εξακολουθεί να ελπίζει πως τα κοτόπουλα θα γίνουν αητοί. Μα που τέτοιο πράμμα! Τελικά δε βγαίνουν παρά κότες που κακαρίζουν.
Όταν ο αητός διαπιστώνει κάτι τέτοιο βρίσκεται στο δίλημμα αν πρέπει να καταβροχθίσει όλα τα κοτόπουλα και τις κότες που κακαρίζουν. Μα συγκρατείται.
Κι' ό,τι τον κάνει να συγκρατηθεί είναι μια μικρή ελπίδα· πως ανάμεσα στα τόσα κοτόπουλα, μπορεί κάποτε να βρεθεί ένα αητόπουλο, ικανό σαν εκείνον τον ίδιο, ένα αητόπουλο που από την ψηλή φωληά του θ' ατενίζει μακριά κόσμους καινούριους, σκέψεις καινούριες, καινούρια σχήματα ζωής.

Μόνο αυτή η ανεπαίσθητη ελπίδα κρατάει το λυπημένο, τον αποξενωμένο αητό...

Σχόλια...»

Διαβάστε περισσότερα »

2 Εχεις ....μήνυμα!!

Μια παλιά ιστορία λέει ότι,
τον περασμένο αιώνα ένας καμηλιέρης έμπορος,
ξεκίνησε για το Κάϊρο, με σκοπό να επισκεφτεί
έναν ξακουστό σοφό!
Τελικά συναντήθηκε με το σοφό γέροντα, αφού
χρειάστηκε να κάνει ένα μακρινό ταξίδι, διασχίζοντας
ένα μεγάλο κομμάτι της ερήμου!
Είδε όμως προς μεγάλη του έκπληξη,
ότι ο γέροντας ζούσε σε μια σκηνή, με μοναδικά
έπιπλα ένα στρώμα πάνω στην άμμο, έναν σοφρά
δυο σκαμνιά και πολλά βιβλία.

Γύρισε τότε προς τον σοφό, και γεμάτος απορία τον ρώτησε!

-Που είναι τα έπιπλα σου;

Ο γέροντας κοίταξε τον καμηλιέρη, και του απάντησε με μια ερώτηση!

- Τα δικά σου.., που είναι;

- Μα εγώ δεν έχω.., είμαι περαστικός! είπε ο καμηλιέρης!

Η Ζωή είναι προσωρινή! Λίγοι όμως το έχουν καταλάβει.

Οι περισσότεροι ζουν λες και θα μείνουν για πάντα εδώ !
Ξέχασαν να είναι ευτυχισμένοι !

Η αξία των πραγμάτων δεν εξαρτάται από το χρόνο που διαρκούν,
αλλά από την ένταση με την οποία γίνονται !
γι' αυτό υπάρχουν στιγμές αλησμόνητες,
πράγματα ανεξήγητα,
και άτομα ασύγκριτα !
Και εσύ μπορείς να γίνεις ευτυχισμένος σήμερα,
Το να γίνεις ευτυχισμένος είναι μια απόφαση..

Mου έστειλαν το mail δύο φίλοι bloggers Γραφέας πεζικού- Φοιβος Νικολαίδης Ευχαριστώ θερμά!!

Σχόλια...»

1 Η αλληγορία των βατράχων....Ένα μάθημα ζωής

Κάποτε έγινε ένας αγώνας βατράχων

Στόχος να ανέβουν στην ψηλότερη κορυφή ενός πύργου

Πολλοί άνθρωποι μαζεύτηκαν να τους υποστηρίξουν

Ο αγώνας άρχισε

Στην πραγματικότητα, ο κόσμος δεν πίστευε ότι ήταν εφικτό

να ανέβουν οι βάτραχοι στην κορυφή του πύργου

και το μόνο που άκουγες ήταν :

«Τι κόπος! Ποτέ δεν θα τα καταφέρουν…»

Οι βάτραχοι άρχισαν να αμφιβάλλουν για τους εαυτούς τους

Ο κόσμος συνέχιζε

«Τι κόπος! Ποτέ δεν θα τα καταφέρουν…»

Και οι βάτραχοι, ο ένας μετά τον άλλο, παραδέχονταν την ήττα τους,

εκτός από έναν, που συνέχισε να σκαρφαλώνει

Στο τέλος, μόνο αυτός, και μετά από τρομερή προσπάθεια, κατόρθωσε να φθάσει στην κορυφή

Ένας από τους χαμένους βατράχους, πλησίασε να τον ρωτήσει

πώς τα κατάφερε να ανέβει στην κορυφή

Τότε συνειδητοποίησε ότι…

…ήταν κουφός!!!

Ποτέ μην ακούτε ανθρώπους που έχουν την κακή συνήθεια να είναι αρνητικοί, γιατί σας κλέβουν τις μεγαλύτερες λαχτάρες και πόθους της καρδιάς σας

Πάντοτε να υπενθυμίζεις στον εαυτό σου την δύναμη της φράσης:

«Σκέψου θετικά!»

ΘΕΤΙΚΑ!

Συμπέρασμα:

Πάντα να κάνεις τον κουφό /-ή απέναντι σε όσους σου λένε ότι δεν μπορείς να πετύχεις τους στόχους σου ή να πραγματοποιήσεις τα όνειρά σου.

http://www.akazoo.gr/Forum/

Σχόλια...»

1 Γιατί ο Θεός έδωσε τις Δέκα Εντολές στους εβραίους

Ο Θεός πήγε στους γερμανούς και είπε "έχω Εντολές για σας που θα κάνουν τις ζωές σας καλύτερες".

Και οι γερμανοί ρώτησαν: "τι είναι εντολές;"

Και ο Θεός εξήγησε: "κανόνες ζωής".

"Μπορείς να μας δώσεις ένα παράδειγμα;"

"Να μη σκοτώνετε".

"Να μη σκοτώνουμε; Δεν ενδιαφερόμαστε".

Έτσι Εκείνος πήγε στους ιταλούς και είπε "έχω Εντολές".

Και οι ιταλοί ζήτησαν ένα παράδειγμα, και ο Κύριος είπε "να μην κλέβετε".

"Να μην κλέβουμε; δεν ενδιαφερόμαστε".

Τότε Εκείνος πήγε στους γάλλους και είπε "έχω Εντολές".

Οι γάλλοι ζήτησαν ένα παράδειγμα και ο Κύριος είπε "να μην επιθυμείτε τη γυναίκα του γείτονα"..

"Να μην επιθυμούμε τη γυναίκα του γείτονα; δεν ενδιαφερόμαστε".

Τότε ο Κύριος πήγε στους εβραίους και είπε, "έχω Εντολές".

"Εντολές;" ρώτησαν, "και πόσο κάνουν;"

"Είναι δωρεάν".

"Θα πάρουμε δέκα".

Για μας τους Ελληνες οι εντολές ήταν εκτός τόπου και χρόνου και τελείως ..άχρηστες !!!!

Σχόλια...»

5 ...ΤΟ ΝΗΣΙ ΤΩΝ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ...

Ελάτε μαζί μου η"απόβαση" στο νησί των συναισθημάτων ξεκίνησε...

Μια μέρα τα συναισθήματα, έμαθαν ότι το νησί τους θα βούλιαζε και έτσι όλοι επισκεύασαν τις βάρκες τους και άρχισαν να φεύγουν.
Η Αγάπη ήταν η μόνη που έμεινε πίσω. Ήθελε να αντέξει μέχρι την τελευταία στιγμή.
Όταν το νησί άρχισε να βυθίζεται, η Αγάπη αποφάσισε να ζητήσει βοήθεια.
Όλοι τότε την περιγελούσαν και της έλεγαν «εμείς πάντα το λέγαμε ότι μόνο η αγάπη δεν φτάνει».
Αγέρωχη, με ψηλά το κεφάλι, παρά τα δάκρυα που θόλωναν το βλέμμα της, βλέπει τον Πλούτο που περνούσε με μία λαμπρή θαλαμηγό και τον ρωτάει :
«Πλούτε, μπορείς να με πάρεις μαζί σου;»,
«Όχι, δεν μπορώ» απάντησε ο Πλούτος.
«Έχω ασήμι και χρυσάφι στο σκάφος μου και δεν υπάρχει χώρος για σένα».
Η Αγάπη τότε αποφάσισε να ζητήσει βοήθεια από την Αλαζονεία , που επίσης περνούσε από μπροστά της μ’ ένα εντυπωσιακό σκάφος.
«Σε παρακαλώ βοήθησε με» είπε η Αγάπη.
«Δεν μπορώ να σε βοηθήσω Αγάπη. Είσαι μούσκεμα και θα μου χαλάσεις το όμορφο σκάφος μου», της απάντησε η Αλαζονεία.
Η Ευδαιμονία πέρασε μπροστά από την Αγάπη αλλά κι αυτή δεν της έδωσε σημασία. Χαμένη στον γυάλινο κόσμο της ούτε καν άκουσε την Αγάπη να ζητά βοήθεια.
Η Λύπη ήταν πιο πέρα και έτσι η Αγάπη αποφάσισε να ζητήσει από αυτήν βοήθεια.
«Λύπη, άφησε με να έρθω μαζί σου»
«Ω Αγάπη, είμαι τόσο λυπημένη, που θέλω να μείνω μόνη μου» είπε η Λύπη.
Το Μίσος έριχνε άγριες ματιές στην Αγάπη και η Ειρωνεία μισογελούσε και της μόρφαζε, ενώ συνέχιζαν να κάνουν βόλτες με μια γρήγορη θαλαμηγό, απολαμβάνοντας το θέαμα: το νησί βούλιαζε κι η αγάπη μόνη στ’ ακρογιάλι…
Ξαφνικά ακούστηκε μια φωνή:
«Αγάπη, έλα εδώ. Θα σε πάρω εγώ μαζί μου».
Ήταν ένας ηλικιωμένος κύριος που η Αγάπη δεν γνώριζε.
Όταν έφτασαν ασφαλείς στην στεριά, ο κύριος την άφησε στο πανέμορφο «λιμανάκι της αγκάλης» και συνέχισε αργά και σίγουρα το δρόμο του.
Η Αγάπη ένοιωσε γεμάτη ευγνωμοσύνη για τον άγνωστο αλλά ήταν τόση η ταραχή της, που ξέχασε να τον ρωτήσει το όνομά του.
Γνωρίζοντας πόσα του χρωστούσε, που τη βοήθησε, ρώτησε τη Γνώση :
« Γνώση, ποιος με βοήθησε;»
« Ο Χρόνος», της απάντησε η Γνώση.
«Ο Χρόνος;» ρώτησε η Αγάπη. «Γιατί με βοήθησε ο Χρόνος;»
Τότε η Γνώση χαμογέλασε και με βαθιά σοφία της είπε:
« Μόνο ο Χρόνος μπορεί να καταλάβει πόσο μεγάλη σημασία έχει

Απο τον μεγάλο μας Μάνο χατζηδάκι..

Σχόλια...»

1 O άνθρωπος, το άλογο και το σκυλί!

Ένας άνθρωπος, το άλογό του και το σκυλί του περπατούσαν σ ένα δρόμο. Καθώς περνούσαν δίπλα από ένα τεράστιο δέντρο, έπεσε ένας κεραυνός και όλοι έμειναν στον τόπο. Αλλά ο άνθρωπος δεν αντιλήφθηκε ότι είχε πια αφήσει τον κόσμο τούτο και συνέχισε να περπατάει με τα ζώα του. Μερικές φορές οι πεθαμένοι θέλουν χρόνο για να συνειδητοποιήσουν τη νέα τους κατάσταση...

Ο δρόμος ήταν πολύ μακρύς, ανηφορικός, ο ήλιος έκαιγε και αυτοί είχαν ιδρώσει και διψούσαν πολύ.

Σε μια στροφή διέκριναν μια μεγαλόπρεπη πύλη, καμωμένη ολόκληρη από μάρμαρο, που οδηγούσε σε μία πλατεία στρωμένη με χρυσάφι, που στο κέντρο της είχε μία πηγή από όπου ανάβλυζε κρυστάλλινο νερό.

Ο οδοιπόρος προχώρησε προς τον άνθρωπο που φύλαγε την είσοδο:

"Καλημέρα"

"Καλημέρα", απάντησε....

Σχόλια...»

Διαβάστε περισσότερα »

Εγγραφή σε: Αναρτήσεις (Atom)

Copyright © 2010 Άρωμα Γυναίκας | Converted by Best Theme | Designed by Free CSS Templates