Ο Αλέκος Σακελλάριος
(Τι είπε περί ελληνικού λαού ο αείμνηστος  Αλέκος Σακελλάριος  σε μία αλησμόνητη συνέντευξη στον εαυτό του!)

Ας αρχίσουμε, εαυτέ μου, τη συνέντευξή μας.
Αγαπημένο σου χόμπι;

Σε μια μικρή γωνιά δίπλα στο γραφείο μου μοιάζει να έχω φυλάξει χιλιάδες αναμνήσεις. Βάζοντας την μουσική που με ταξιδεύει επιστρέφω σε καλοκαίρια, έρωτες, φιλίες ,και μεγάλες οικογενειακές στιγμές που με σημάδεψαν για πάντα. Και μου έρχονται σιγά-σιγά τόσες εικόνες που δεν ήξερα ότι τις κουβαλούσε ακόμα ο νους μου. Είναι μια παράξενη νοσταλγία που έρχεται μερικές φορές έτσι αναίτια. Κι όπως βυθίζομαι στην δίνη των συναισθημάτων και των συγκινήσεων αρχίζω να θυμάμαι ένα-ένα τα γεγονότα της ζωής μου, και κυριότερα τα πρόσωπα που συνάντησα, τα πρόσωπα που πρωταγωνίστησαν  σε αυτό το έργο του ανθρώπινου ταξιδιού.

Γι' αυτό στο ταξίδι τούτο πάντα θέλω να θυμάμαι τους ανθρώπους που με δένουν με το παρελθόν, τα πρόσωπα που αγάπησα, τα πρόσωπα που με πλήγωσαν, τα πρόσωπα που μοιραστήκαμε φωτεινές στιγμές μαζί. Χωρίς να αισθάνομαι καμία λύπη, καμία κακία ή στενοχώρια, παρά μόνο ατέλειωτη νοσταλγία για όλα αυτά. Και γυρνώντας χρονια πίσω  θυμάμαι μαζεμενοι ολοι γύρω στο πιάνο την λατρεμένη μου   ανηψιά(σήμερα καθηγήτρια μουσικής) να παιζει το αγαπημένο μου κομμάτι που ακόμη και μέχρι σήμερα όταν το ακούω με κάνει και ριγώ  ...ΝΟΣΤΑΛΓΙΑ....

Σ' αυτούς  και όλους εσάς  ,αφιερωμένο  το κλιπ  "  Νοσταλγία" του YIANNI  ...