Όταν την έφτιαχναν, κανείς δεν της είπε ότι θα κατέληγε σ’ ένα κομμωτήριο…..Εκείνη πάντα πίστευε ότι προοριζόταν για το σαλόνι μιας οικογένειας.
Μπορεί να είχαν και μικρά παιδάκια που θα κάθονταν επάνω της ν’ ακούσουν ένα παραμύθι από την γιαγιά τους….Μπορεί να ήταν φτιαγμένη για να κάθεται ο πατέρας με τα παιδιά στην αγκαλιά του και ν’ ακούει τα μικρά νέα τους από το σχολείο….
Μπορεί ακόμη να καθόταν και η μαμά, με το κέντημά της στα χέρια και δεν θα την ένοιαζε που θα την τρυπούσε κάθε φορά που θα στερέωνε στο μπράτσο της την βελόνα, μέχρι να ετοιμάσει την κλωστή…..
Θα μπορούσε ακόμα και να δεχτεί ν’ ακούει και να βλέπει ποδόσφαιρο όταν θα καθόταν πάνω της ο παππούς….
Μετά έγινε κάτι, που γκρέμισε όλα της τα όνειρα….Επέστρεψε μια ελαττωματική πολυθρόνα από ένα σπίτι για να την φτιάξουν και της είπε όλη την αλήθεια….


Αρωματίστηκε από
στις
Καταχωρήθηκε στο 







