Inge Lehmann γεννήθηκε πριν από 127 χρόνια, και έμελλε να ανατρέψει τα δεδομένα στην επιστήμη της... Η "μοναδική" Δανή σεισμολόγος γεννήθηκε το έτος 1888 και στην πορεία της ζωής της έκανε ανακαλύψεις που την κατέστησαν πρωτοπόρα.
"Ξέρεις πόσους ανίκανους άνδρες έπρεπε να ανταγωνιστώ στη ζωή μου και μάλιστα μάταια καθώς ήταν άντρες κι εγώ γυναίκα;", ρωτούσε η Inge Lehmann τον ανηψιό της, Niles Groles, χωμένη ανάμεσα στα εκατοντάδες χαρτάκια για σεισμούς σε όλο τον κόσμο που καταχωρούσε για να κάνει τις μελέτες της. Και όλο αυτό, σε μία εποχή που η ανθρώπινη φαντασία δεν μπορούσε καν να... συλλάβει την

H Anna ποτέ δεν απέκτησε δικά της παιδιά, αλλά ο θάνατος της μητέρας της το 1905 την ενέπνευσε να οργανώσει τους πρώτους εορτασμούς της Μέρας της Μητέρας το 1908.
H ιστορία της γυναίκας που αρχικά πάλεψε για αυτή τη γιορτή, για να της εναντιωθεί αργότερα
Με την Ημέρα της Μητέρας να κλείνει φέτος τα 101χρόνια από την πρώτη φορά του εορτασμού της, η γιορτή παραμένει κυρίως γνωστή ως μια αφορμή για δώρα, εκδηλώσεις αγάπης και συναισθηματικά ξεσπάσματα.   Η αλήθεια όμως είναι πως η γιορτή αυτή έχει πολύ πιο μελαγχολικές

Ιστορική αναδρομή
Η Αρχαία Ελλάδα είναι η πρωταρχική πηγή αναφοράς στην "γιορτή της μητέρας". Ήταν γιορτή της άνοιξης όπου λατρευόταν η Γαία, η μητέρα Γη, μητέρα όλων των θεών και των ανθρώπων. Αργότερα την αντικατέστησε η κόρη της η Ρέα η σύζυγος του Κρόνου, μητέρα του Δία και θεά της γονιμότητας.
Μία νεότερη εκδοχή ήταν η αποκαλούμενη "Mothering Sunday", που μας μεταφέρει στην Αγγλία του
1600. Αυτή η μέρα γιορταζόταν την 4η Κυριακή της Σαρακοστής προς τιμή όλων των μητέρων της

Εάν αναρωτιέστε: «Να ακούσω τα πόδια μου;».
Η απάντηση είναι «Και βέβαια ναι!». Κόπωση, πόνος, οίδημα, αίσθημα βάρους μπορεί να είναι ο τρόπος που έχουν διαλέξει τα πόδια σας, για να σας πούνε ότι χρειάζονται βοήθεια.
Κυριάκος Κτενίδης, αναπλ. καθ. Αγγειοχειρουργικής ΑΠΘ, πρόεδρος Ελληνικής Αγγειολογικής Εταιρείας
Κόκκινες φλεβίτσες, που συνεχώς εμφανίζονται σε περισσότερα σημεία, μπλε φλέβες που πετάγονται προς τα έξω και πονούν είναι τα πλέον χαρακτηριστικά

 Η είδηση του θανάτου της Μάγια Πλισέτσκαγια το Σάββατο 2 Μαϊου από ανακοπή καρδιάς προκάλεσε παγκόσμια συγκίνηση στους φίλους του χορού και όχι μόνο. H χορεύτρια-θρύλος, η παλαι ποτέ βασίλισσα του σοβιετικού μπαλέτου στο χάρισμα της οποίας υποκλίθηκαν οι ισχυροί της Γης αλλά και εκατομμύρια απλοί άνθρωποι σε ολόκληρο τον κόσμο άφησε την τελευταία της πνοή σε

Της Oriana Fallaci* (από το βιβλίο της «H Οργή και η Περηφάνεια», 2003)

Όχι εδώ και πολύ καιρό, άκουσα κάποιον από τους αναρίθμητους πρώην κυρίους Πρωθυπουργούς που έχουν ταλαιπωρήσει την Ιταλία τις τελευταίες δεκαετίες, να λέει στην τηλεόραση: «Κι ο θείος μου ήταν μετανάστης. Ακόμη θυμάμαι τη στιγμή που έφευγε για την Αμερική. με μια βαλίτσα από χαρτόνι στο χέρι». Δεν είναι καθόλου έτσι τα πράγματα, κύριε παραπληροφορημένε, ή αναξιόπιστε πρώην Πρωθυπουργέ. Εκτός από το ότι είναι πρακτικά αδύνατον να έχετε θείο που πήγε στην